DNYS blog – Wat er gebeurt tijdens een cacao-ceremonie (en waarom het vaak subtiel is)

Veel mensen komen naar een cacao-ceremonie met een bepaald idee in hun hoofd. Dat er iets moet gebeuren. Dat ze iets gaan voelen, begrijpen of loslaten. Soms gebeurt dat ook: iemand wordt emotioneel, krijgt een helder inzicht, voelt zich ineens heel open of verbonden.

Maar net zo vaak gebeurt er iets veel minder opvallends. Iemand merkt dat de adem rustiger wordt. Dat het lichaam zachter aanvoelt. Dat de gedachten iets minder luid zijn dan normaal. Of juist dat er helemaal niet zo veel gebeurt en dat dat eigenlijk ook oké voelt.

Als je vaker cacao-ceremonies hebt bijgewoond, heb je misschien gemerkt dat de ene ceremonie heel anders voelt dan de andere. Soms gebeurt er veel en soms weinig. In deze blog verkennen we waarom dat zo is en waarom het vaak minder te maken heeft met de cacao zelf dan met hoe veilig je je voelt in de ruimte.

Wat is een cacao-ceremonie?

Cacao wordt al duizenden jaren gebruikt in Midden- en Zuid-Amerika. Lang voordat het een ingrediënt werd voor chocolade, was cacao een heilige plant in culturen zoals die van de Maya’s en Azteken. Het werd daar gebruikt als medicijn, rituele drank en een spirituele bondgenoot.

Cacao werd gedronken bij belangrijke momenten: overgangen, ceremonies, ontmoetingen om het hart te openen en om in contact te komen met wat er vanbinnen leefde.

Wanneer we vandaag de dag werken met ceremoniële cacao, sluiten we aan bij diezelfde intentie. Door cacao te gebruiken als uitnodiging tot vertraging, belichaming en innerlijke afstemming met respect voor de oorspronkelijke tradities waar dit werk uit voortkomt.

Veel mensen komen naar een ceremonie om stil te staan, om helderheid te krijgen, om te reflecteren op een thema in hun leven; of simpelweg om weer aanwezig te zijn bij zichzelf.

Het lichaam bepaalt de diepte

Wat er tijdens een cacao-ceremonie kan ontstaan, heeft niet alleen te maken met de cacao zelf, maar ook met de toestand van je lichaam. Of eigenlijk: met je zenuwstelsel. Dat betekent dat wat er vanbinnen gebeurt kan verschillen van moment tot moment en van persoon tot persoon. Dat zit zo. 

Je lichaam is voortdurend bezig met één fundamentele vraag: ben ik veilig? Niet op een rationele manier, maar op een diep, automatisch niveau. Als het antwoord “ja” is, kan je systeem ontspannen. Dan ontstaat er ruimte om te voelen, te reflecteren en te vertragen. Als het antwoord “nee” is, dan blijft je systeem alert, gespannen en in controle.

Dat gebeurt zonder dat je het kiest.

En het maakt een wereld van verschil in wat je ervaart tijdens een ceremonie.

In een veilige setting – waar niets hoeft, waar je tempo gerespecteerd wordt, waar je niets hoeft te presteren – kan het lichaam langzaam zakken. Dan kan de aandacht naar binnen bewegen. Dan ontstaat die zachte staat waarin inzicht als vanzelf naar boven kan komen. 

Daarom werken ceremonies die rekening houden met het zenuwstelsel vaak dieper, ook al zijn ze minder intens. Juist omdat het lichaam zich veilig genoeg voelt om aanwezig te blijven en zijn eigen tempo te volgen.

Wanneer cacao wél diepte brengt (en wanneer niet)

Cacao en andere plantmedicijnen kunnen hun werk doen als je systeem niet onder druk komt te staan. Als niemand (ook niet jijzelf) van je verwacht dat je een bepaalde ervaring moet hebben. In een ruimte waar je niet gedwongen wordt jezelf te openen, los te laten of door te breken, maar waarin je welkom bent zoals je bent. 

In zulke ruimtes kan cacao ondersteunen bij:

• vertraging
• belichaamde aanwezigheid
• zachtere aandacht
• subtiele inzichten
• meer contact met jezelf

Als daarentegen de verwachting groot is dat er iets moet gebeuren, er gestuurd wordt op emotie of intensiteit, dan kan cacao juist minder goed haar werk doen. Het lichaam verkrampt of trekt zich terug.

Het verschil zit dus niet in de cacao, maar in de context en in de manier waarop de ruimte wordt gehouden.

Veiligheid als de echte magie in ceremonies

Wat mensen soms “magie” noemen in ceremonies, is vaak gewoon veiligheid. Je veilig voelen om stil te zijn. Om niets te voelen of juist heel veel. Om te stoppen als je voelt dat het genoeg is geweest of juist te blijven bij wat zich aandient. Met andere woorden: als je jezelf mag volgen.

Als die veiligheid er is, ontstaat er vanzelf beweging, omdat het lichaam ontspant. En een ontspannen lichaam is nieuwsgierig, open en ontvankelijk. 

Dan kunnen inzichten ontstaan zonder dat je ernaar zoekt en kan emotie komen zonder dat je het forceert. Alleen zo kan een cacao-ceremonie jou precies geven wat er op dat moment nodig is. 

De kunst van ceremonies faciliteren

Als je vaker cacao-ceremonies bezoekt, ben je je misschien al bewust geworden van hoe belangrijk die veiligheid is. En hoe alles daaraan bijdraagt: het taalgebruik, de stilte, het tempo, de muziek en de houding van degene die faciliteert.

Een cacao-ceremonie begeleiden vraagt meer dan weten hoe je cacao bereidt. Het vraagt dat je leert luisteren naar de groep en naar de ruimte, om te kunnen voelen wat er nodig is.

En het vraagt, misschien wel meer dan alles, dat je je eigen zenuwstelsel leert kennen. Dat je herkent wanneer je zelf gespannen raakt, en leert reguleren in plaats van sturen.

De uitnodiging: Cacao Facilitator & Microdosing Training

Een van de mooiste inzichten van ceremonies faciliteren is dat echte beweging vaak ontstaat wanneer je niet duwt, maar draagt.

Voor wie voelt dat hij of zij wil leren hoe je een veilige ruimte creëert als facilitator – met kennis van het zenuwstelsel, respect voor de oorspronkelijke tradities van ceremonie en aandacht voor belichaamd bewustzijn – is er een uitnodiging:

De Cacao & Microdose Facilitator Training: een opleiding waarin je de kunst van faciliteren leert. Wees welkom.